Nasz pierwszy krok w kierunku Dempster Highway

English version

Jak napisał Ryszard Kapuściński: „podróż przecież nie zaczyna się w momencie kiedy ruszamy w drogę (…)”, tak więc właśnie dokonaliśmy pierwszego kroku w kierunku naszej przygody z Dempster Highway. 

Pomysł ten zaprzątał nam głowy już od jakiegoś czasu, ale naszym największym zmartwieniem była stara, wysłużona już Honda Accord, której stan mógłby nie sprostać zadaniu. Zwłaszcza, że ostatnio zaczęła pochłaniać coraz więcej pieniędzy na różnego rodzaju naprawy. Podjęliśmy więc decyzję, aby kupić pickupa i właśnie wczoraj zdecydowaliśmy się na jednego. Jest to 16-letni Ranger. Na pierwszy rzut oka, wygląda dosyć obskurnie. Przednia szyba jest mocno popękana, a karoseria w kilku miejscach jest nadgryziona rdzą. Nie przeszkadza nam to jednak jakoś specjalnie. Samochód był dosyć tani, a my nie mamy zamiaru martwić się o zarysowania podczas naszej przygody na Dempster Highway. Co najważniejsze, nasz Ranger działa dobrze, a większość  niezbędnych w nim napraw została zrobiona przez poprzedniego właściciela.

Czy wobec powyższego mogę powiedzieć, że nasza podróż na Dempster Hghway została rozpoczęta…?

Guess who is back???

polska wersja

I don’t even know when it happened, but the darkness is back. So far, just during the night time, but with every single day it will be more of it :(

Yet it is not so bad... because with the darkness, the Northern Lights returned. Yesterday, between 11pm and 2am, we had three spectacular shows in the sky.  I hope there will be more of them and that the next post will be accompanied by photos.

Zgadnijcie kto wrócił???

English version

Nawet nie wiem kiedy to się stało, ale ciemności powróciły. Na razie tylko nocną porą, ale z każdym dniem będzie ich więcej :(
Ale, ale.... nie ma tego złego, bo razem z ciemnością powróciły zorze polarne. Wczoraj między godziną 23.00 i 2.00 mieliśmy 3 spektakularne widowiska na niebie. Mam nadzieję, że będzie ich więcej i że kolejny wpis będzie wzbogacony o zdjęcia.

Rok w Yellowknife

            No i nastała wielkopomna chwila:  15 marca 2013. Dokładnie rok temu przyjechałam na daleką północ Kandy do Yellowknife.  Kolejna pozycja do odhaczenia z mojej bucket list : spędziłam cały rok powyżej równoleżnika 60 stopni. Nie zawsze było to miłe i przyjemne, ale nie mam zamiaru narzekać i użalać się nad sobą, bo najwidoczniej lubię wystawiać na próby mój organizm i dobre samopoczucie za możliwość „odhaczenia” i powiedzenia: zrobiłam to!

                                                (zamarznięte Frame Lake,
                                                        15 Marca 2012.)

     W ciągu tego roku doświadczyłam:

• białych nocy i przykrótkich zimowych dni, kiedy słońce ledwo wzeszło już zaczynało zachodzić.

• Po raz pierwszy chodziłam skrótem przez kompletnie zamarznięte jezioro, ba jeździłam samochodem po skutym lodem Wielkim Jeziorze Niewolniczym ( Great Slave Lake) i tańczyłam na nim podczas imprez w Snow Castle. 

• – 40 stopniowych temperatur i nauczyłam się, że w takim mrozie nie należy dotykać metalu.  To parzy!!!

• No i przede wszystkim miałam okazję podziwiać zorzę polarną.

To tylko niektóre z kolejnych pozycji odhaczonych z mojej bucket list podczas mojego roku na północy.  O innych mam zamiar pisać w miarę rozwoju tego bloga, jak również o Yellowknife i jego specyfice (bo to miejsce jest tego godne) oraz przygotowaniach do kolejnego etapu, czyli  kilkumiesięcznej podróży o Ameryki Centralnej!